کاش می شد زندگی را از سرگرفت ،کاش می شد حرف های بی معنای گذشته را که باعث رنجش دیگران شده بود به حرف های خوب تبدیل می شد ای کاش زندگی دوباره زنده می شدوادم های خواب را بیدار می کرد وان هایی که براثر سراشیبی های زندگی زخمی بودند رایاری می کرد،کاش می شد برگردم به ان زمانی که 5 سالم بود ،توی خیالم از بقالی سرکوچه سبزی می خربدم ،همیشه می خندیدم و شاد بودم ،برای اینده حرص نمی خوردم و شرمنده ی گذشته نبودم ،همه ی دنیام بود مادرم و پدرم و و هم بازی های کوچکم ،خاله بازی های قشنگ داشتن چیزهایی مثل:امیدوانگیزه گریه فقط برای بستنی  اما حالا زندگی ها سخت شده محبت بین مردم کشته شده ،این مردم مرده پرست حال من و بهم می زنند وقتی توی اوج تنهاییم  فکر می کنم با خودم می گویم که اگه الان مرده بودم حتما خیلی ها پیشم بودند.چقدرازخودم واین جماعت بیزارم ،ازکسانی که می گویند "دوستت دارم"امادرنگاه شون چیز دیگری است .خدای من ،من برای روز قیامتت حاضرم  ولی حاضر به تحمل این دنیا نیستم .هرچقدرهم که گناه کار باشم اما برای روز حسابت حاضرم(خدایا جدی نگیر).حداقل اقارابفرست شاید این دنیا کمی قابل تحمل شود ،اگراقابیاد ....نمی دانم چه می شود؟بعضی ها می گویند دنیا گلستان می شود اما من می گویم انسان ها تبدیل به ادم می شوند.

من هیچ چیز نمی دانم و نخواهم دانست .

به امید ظهورش